Legacy
Ik passeer hier een grote bouwconstructie met daarop “Heylen Warehouses”.
Een indrukwekkend, modern gebouw met een naam die alles zegt: Groep Heylen.
Ik ken Groep Heylen uit mijn verleden. Ik ken meneer Heylen zelfs.
Ik weet niet of hij mij nog zou herkennen. Hij zal intussen wel ergens in de vijftig zijn.
Hij heeft flink wat opgebouwd en vergaard. Een echte business-tycoon hier in de Kempen.
“Oh, oké dan,” denk ik.
Je kijkt ernaar met een mengeling van bewondering en mild zelfonderzoek.
Het is hem gelukt, wat mij nooit echt gelukt is.
Ik ben altijd maar een klein zakenmannetje geweest.
Veel geprobeerd, veel niet afgemaakt, maar nooit echt hoog gemikt. Misschien niet genoeg gedurfd en niet de kennis ervoor gehad.
Hij daarentegen is in veel ondernemingen geslaagd.
En dan stel ik mezelf de vraag: wat laten we eigenlijk achter voor wie na ons komt?
Welke legacy laat ik achter?
En wat betekent dat woord echt?
Met IndianSpiceTrail probeer ik een vorm van nalatenschap te bouwen.
Niet groot, niet voor de massa, eerder iets kleins, iets voor mijn naasten.
Misschien blijft er zelfs een beetje geld over voor wie me dierbaar is.
Maar mensen als Heylen laten fortuinen achter: bedrijven, structuren.
Krijgen ze alleen geld?
Of ook iets met inhoud of iets met gevoel, iets om op terug te kijken?
Ik probeer te werken aan dat laatste.
Wat geld betreft: mijn kansen, mijn horizonten zijn bijna voorbij, heel eindig ondertussen.
Ideeën genoeg; daarvoor hoef je enkel wat andere posts te lezen op deze site.
Maar vooral wil ik een emotionele legacy achterlaten.
En ik hoop dat die evenveel weegt als een financiële.