November 2007. Saskia zit een semester in Barcelona. Ik ben op bezoek geweest en schrijf haar de dag nadien.
Hela schat,
Eerlijk gezegd ben ik nu toch een beetje ongerust na de visite in Barcelona.
Zoals reeds gezegd: de beste momenten waren deze samen met jou en Barbara. Je vertelde me honderduit over van alles en nog wat, en tussen de regels hoorde ik soms dat je regelmatig gaat wandelen, alleen. Dat je regelmatig ’s avonds op je kamer zit, alleen. Dat je gaat fitnessen, alleen. Enz…
Of met andere woorden, zoals ik het hoorde (of wilde horen???): je bent daar toch veel alleen. Misschien kun je er goed mee omgaan, misschien hoorde ik het te dikwijls omdat ik me zorgen wil maken, misschien is het allemaal wel niet zo erg. Kortom, ik ben nu toch een beetje ongerust…
En ik heb nu de foto’s gezien van mama met de taart. Ik had erbij moeten zijn! Gemiste kans! 🙁 🙁 🙁
Ik heb het al eenmaal verknoeid, geen tweede keer meer.
Ik werk hard voor auto’s en gebouwen en centen en dromen, maar het enige dat echt telt zijn jij en Barbara. Jullie zorgen voor de energie die ik nodig heb om mijn dromen waar te maken.
Vergeet niet dat ik apetrots ben op jullie, en zeker op jou.
Tot binnenkort, en vergeet niet: velen hebben dromen, slechts enkelen streven ze na.
Hou van je.
xx papa
Haar antwoord, de dag nadien (met haar toestemming, in haar spelling)
Padre de mi,
Primero: twas heel tof da gelle er waart, kheb er van genoten en ondertusse ben ik weer gewoon aan mijn leventje hier!
Segundo: ge moet u totaal geen zorgen maken. Als ik alleen ben soms is da omdat ik da ook wil. In België had ik NOOIT maar dan ook nooit tijd voor mezelf, da was altijd studeren, chiro, wereldwinkel, uitgaan, vrienden en vriend onderhouden… en hier kan ik eindelijk is doen waar dak goesting in heb! Maaaaaaaar ik heb ier wel veel vrienden hoor. […] Kben gewoon blij dak is tijd heb om mijn boeken te leze en rustig aan te doen. Duuuusss ik ben hier heel gelukkig, ik weet nu al dak het jammer ga vinden als ik in maart hier wegga. Maak u dus maar ni ongerust.
Tercero: wat een twee mooie en emotionele mailtjes da ge had gestuurd, en weet maar da ge samen met mama de beste ouders zijt dat er bestaan.
xxxx Saskia