Reis-checklist
Ik gebruik al jaren een checklist gemaakt met zaken om af te vinken voordat ik op reis vertrek. In de loop der jaren heb ik de lijst uitgebreid van één pagina naar drie pagina’s. Het is inmiddels een opsomming van allerlei zaken die we ooit hebben meegemaakt. Het is erg handig om die lijst te gebruiken als leidraad voor het pakken: wat gaat er in de handbagage, wat moet in de grote koffer en waar moet je verder nog aan denken?
Aankomen in Afrika is nu eenmaal anders dan aankomen in Noorwegen. Er zijn genoeg redenen om zo’n overzicht te hebben. En toch merk ik, elke keer opnieuw, een vreemd fenomeen.
De drang om vlak voor de reis nog “even snel” een hele reeks taken af te ronden die eigenlijk geen haast hebben.
De pre-reis-inhaalbeweging
Terwijl we volop onze reis naar India aan het voorbereiden zijn, zie ik het opnieuw gebeuren. Er is een soort ‘inhaalbeweging’ gaande: allerlei klusjes die al maanden, soms jaren, bleven liggen, moeten nu plotseling gedaan worden. Zonder dat daar een duidelijke, logische reden voor is.
Mijn sokken
Neem nu mijn sokken. Ik heb al jaren 2 dozen met allerlei ‘dunne’ sokkes geschikt voor de zomer en dus ook voor India. Elke keer erger ik me eraan: welke moet ik nu meepakken?
Twee dagen voor vertrek hak ik dan plots de knoop door. Ik heb genoeg goede, nieuwe sokken gekocht en de rest gaat weg. Die oude sokken liggen al jaren in de kast, maar vlak voor de reis móét het beslist worden.
Waarom nu? Waarom niet vorige zomer?
Ik kies zelfs een leverancier die ze ‘de volgende dag’ kan leveren…
Omdat ik die nieuwe sokken wil meenemen en de rest letterlijk de vuilnisbak in gaat.
Randzaken als uitstelgedrag
Terwijl ik mijn spullen pak, realiseer ik mij: “Waarom moet ik dit nu in orde brengen?”
Ook in mijn werk merk ik het.
Het lijkt wel uitstelgedrag: je pakt randzaken aan om de spanning voor het vertrek te beheersen, en ondertussen stel je de kern een beetje uit.
Ik stel het gewoon vast, en waarschijnlijk bestaat er wel een wetenschappelijke verklaring voor, maar het is opvallend hoe hardnekkig die drang kan worden vlak voor een verre trip.
Mijn vrouw herkent het ook: zij wil nu ook plotseling van alles afvinken wat eigenlijk niet urgent is. Het moet gewoon klaar zijn voordat we de deur achter ons dichttrekken.