Middeleeuwen
Geneeskunde in de middeleeuwen was sterk gebaseerd op religie, bijgeloof en de theorie van de vier lichaamssappen (humoren). Behandelingen bestonden vaak uit aderlatingen, kruidenmengsels en gebeden, met beperkte kennis van anatomie of ziekteoorzaken.
De zotste dingen werden gedaan om mensen te genezen. Nu glimlachen we erom of bekijken we het met afgrijzen.
En toch, hier zijn we vandaag. En morgen is mijn eerste bestraling. En dan denk ik onwillekeurig: wat zullen ze daar in de toekomst van denken?
Primitief precisiewerk
Want we moeten eerlijk zijn: eigenlijk is het toch een heel primitief middel om een ziekte te bestrijden. Ik word bestraald, en men veronderstelt dat de kankercellen minder snel regenereren dan de gezonde cellen.
Maar ja… kanker, dat zijn toch net die ultra-clevere, supersnelle, heel resistente cellen? Die misschien net béter tegen straling kunnen? Zou ik persoonlijk toch denken.
Het voelt als iets uit de middeleeuwen. Iets waarvan men later gaat zeggen: “Dat deden ze toen nog.”
Gezond en bestraald
En dan dat andere perspectief.
Normale mensen, sorry, mensen die geen bestralingen moeten ondergaan, die zijn vandaag bezig met vegan eten. Met supplementen. Ze volgen Huberman op YouTube om die 10% gezonder te worden. Of zelfs maar 5%.
Je hebt ook Peter Attia, en zijn ideeën over longevity om op zo laat mogelijke leeftijd nog zo gezond mogelijk te zijn.
En dan komen wij af met… bestralingen.
Letterlijk: x-stralen. Zaken die ook uit een atoombom komen. Ja, fijnschalig en gecontroleerd en blablabla, maar het blijft hetzelfde spul.
Mensen zijn eraan gestorven. In het begin van de eeuw werd het nog verkocht als een curiositeit, een foto van jezelf gemaakt met röntgenstralen.
Weetje
Marie Curie was een baanbrekende wetenschapper die als eerste radioactieve elementen zoals radium en polonium ontdekte en het begrip radioactiviteit introduceerde.
Marie Curie overleed in 1934 aan aplastische anemie, een zeldzame bloedziekte, die hoogstwaarschijnlijk werd veroorzaakt door haar jarenlange blootstelling aan radioactieve stoffen. In haar tijd waren de gevaren van straling nog niet bekend, en ze werkte vaak zonder bescherming met radium en andere radioactieve materialen, zelfs haar notitieboeken zijn vandaag nog steeds radioactief.
En nu? Nu onderga ik bestraling. En moet ik vaststellen dat we teruggrijpen naar zo’n ongelooflijk oermiddel om iets uit te roeien.
Waar zit het?
En wat nog complexer is: ze (mijn dokters) weten eigenlijk niet helemaal juist waar het zit.
Mijn arts zei: als je nog een normale anatomie hebt, dan weet je waar je wat kunt verwachten, de klieren, de prostaat, de zaadblaasjes… Dat heeft zijn vaste plaats.
Maar eenmaal dat alles is weggesneden, en weer aan elkaar gezet, is het nu eigenlijk een kluwen van weefsel.
En in dat kluwen zit in mijn geval nog wat alien-weefsel. Misschien is dat wel een goeie beschrijving.
Daar zitten dus wat ‘aliens’ in mijn lichaam. Hele kleine deeltjes die groeien. En die gaan we nu met bestraling proberen weg te doen.
Ik heb verschillende scans ondergaan als voorbereiding voor de bestraling. En daarop was eigenlijk niks te zien geen zichtbare uitzaaiingen.
Maar tegelijk hebben ze volgens mij ook niet kunnen zien waar die aliens zich dan precies bevinden. Die celletjes die toch aan het groeien zijn.
Dus nu wordt een regio bestraald waar statistisch gezien, volgens jarenlange studies en ervaringen uit het verleden, het meeste kans is waar de aliens zich bevinden.
Heel intelligent gedaan, dat wel. Ze hebben me uitgelegd hoe ze dat doen, hoe ze een bepaalde vorm in het lichaam kunnen bestralen. Zo maximaal mogelijk. Indrukwekkend.
Maar… het blijft een oermiddel.