Onredelijke hospitality bij de bank
Bank C staat bekend om haar conservatieve aanpak: bepaalde financieringen doen ze gewoonweg niet. Tweedehandsauto’s die te oud of te duur zijn? Afgewezen. Andere dossiers die volgens hun policy te risicovol zijn? Ook niet.
Om hun klanten toch niet kwijt te raken, werken ze samen met Bank E. Geen grootbank, maar wel gekend om alternatieve dossiers te financieren. Bank E durft meer, maar je betaalt er ook voor via de rentevoet. Het gebeurt dus regelmatig dat klanten van Bank C eigenlijk via Bank E een financiering krijgen.
Een tweedehandse Porsche
Zo kwam er een trouwe klant van Bank C langs met de vraag naar een financiering voor een tweedehandse, dure Porsche. Voor Bank C was dat meteen duidelijk: dat doen we niet. Dus vroegen ze een voorstel bij Bank E.
Na wat over en weer kwam daar een rentevoorstel van 2,85%. De klant zei: “Oké, ik denk er even over na, ik kom later terug.”
Een week later stond hij opnieuw in het kantoor: “Ik ga akkoord, ik wil die financiering aangaan aan 2,85%.” Maar tot zijn verbazing kreeg hij nu een ander voorstel: 2,95%.
In het zak gezet
De klant reageerde meteen: “Dat was niet afgesproken.” Ook de bediende moest toegeven dat er in het dossier effectief 2,85% stond, maar dat Bank E plots 2,95% doorgaf. Na overleg gaf Bank E toe dat ze inderdaad 2,85% hadden aangeboden en dat ze bereid waren dat tarief opnieuw te bevestigen.
Maar intussen had die klant elders geïnformeerd. Bij een andere grootbank kreeg hij exact hetzelfde voorstel van 2,85%. En omdat Bank E eerst had geprobeerd het tarief te verhogen, voelde hij zich in het zak gezet. Zijn vertrouwen was weg.
Hij zei: “Eigenlijk bevalt de hele situatie me niet, want 2,85 kan ik ook krijgen bij een andere grootbank. Waarom zou ik dit dan nog bij jullie doen?”
Het zogenaamde commerciële voorstel
Om de schade te beperken werd een commerciëel tegenvoorstel gevraagd aan Bank E. Zij kwamen terug met een nieuw voorstel: 2,84%. Een symbolisch verschil, maar bedoeld als commercieel gebaar (of niet). De bediende die het moest doorgeven, klonk zelf bijna beschaamd: “Meneer, ik kan er niets aan doen, maar dit is wat ze nu aanbieden.”
De klant dacht er niet lang over na. Hij sloot zijn financiering af bij de andere grootbank.