We kennen allemaal de verhalen over economische genieën, maar het verhaal van de kleine Didier spant de kroon.
Dit is een lesje “Financiën voor Beginners” waar geen enkele universiteit tegenop kan.
De Deal
De kleine Didier, een pientere jongen met een vlotte babbel, besloot op een dag een ezel te kopen van boer Michel. De prijs? 100 euro. Didier betaalde cash, maar de levering zou pas de volgende dag plaatsvinden.
De volgende ochtend verscheen de boer echter met lege handen. “Slecht nieuws,” zei Michel, “de ezel is vannacht doodgegaan.” “Geen probleem,” zei Didier, “geef me dan mijn 100 euro maar terug.” “Dat gaat niet,” bekende de boer, “ik heb ze gisteravond al opgedronken in het café.”
Didier dacht geen seconde na. “Breng me die dode ezel dan maar gewoon.” De boer was verbijsterd: “Wat ga je in hemelsnaam doen met een dood beest?” “Ik ga hem verloten in een tombola,” antwoordde Didier droog. “Dat kan niet! Je kunt geen dode ezel verloten!” “Zeker wel,” knipoogde Didier. “Ik vertel gewoon aan niemand dat hij dood is.”
De Rekensom
Een maand later kwam de boer Didier weer tegen. Hij brandde van nieuwsgierigheid. “En? Heb je die dode ezel echt verloot?” “Jazeker,” zei Didier trots. “Ik heb 500 lotjes verkocht van 2 euro per stuk. Mijn totale ontvangsten: 1000 euro.”
De boer viel bijna om van verbazing. “En heeft er dan niemand geklaagd?” “Alleen de winnaar,” zei Didier. “Maar die heb ik meteen zijn 2 euro voor het lotje teruggegeven. Zo simpel was het.”
De eindafrekening van Didier:
-
+ €1000 (verkoop lotjes)
-
– €100 (betaling aan de boer)
-
– €2 (teruggave aan de winnaar)
-
Netto winst: €898
De Moraal van het Verhaal
Boer Michel krabde eens achter zijn oren. Hij begreep er niets van, maar hij wist wel dat er ergens iemand een ezel was… en het was niet Didier.
Epiloog: De jaren vlogen voorbij en Didier werd minister van Financiën.