Mijn eerste kennismaking met Scientology
Ergens rond 1980, ben ik voor het eerst naar Amsterdam geweest voor een weekendje. Met mijn vriendin een paar nachten logeren in de Roode Leeuw op de Dam tegenover De Bijenkorf.
Tijdens het rondwandelen werden aangesproken door een paar jonge mensen met de vraag of we geen test wilden doen om onszelf beter te leren kennen.
Ik was toen pas begonnen als zelfstandige met mijn computerwinkeltje in Herentals.
Ik denk dat we die test toen gedaan hebben. We kregen achteraf een verslag waarin stond wat onze goede en zwakke kanten waren, over onze psychologie, over onze persoonlijkheid.
Langzaam is dat gebeuren vervaagd tot ik jaren later hoorde over Scientology.
Stapje voor stapje
De manier waarop Scientology klanten werft, was identiek hetzelfde als wat wij toen meegemaakt hebben daar in Amsterdam.
Scientology, nu vandaag, doet dat nog altijd. Ze nodigen mensen uit om een cursus te doen, gratis, of aan een hele lage prijs. Om jezelf beter te leren kennen.
De bedoeling is natuurlijk dat je dat boeiend en interessant vindt. En dat je dan betaalt voor een opvolgcursus, die dieper gaat. Die je beter leert kennen. Die technieken aanbiedt, hoe je jezelf kunt verbeteren. Maar betalend.
En zo gaat dat stapje voor stapje verder. Heel geleidelijk, heel interessant eigenlijk, heel overtuigend. En het net sluit zich langzaam, ongemerkt.
En nu is het aan de lezer van dit stukje om dat verder op te zoeken, hoe je langzaam in het drijfzand terecht geraakt van Scientology.
Maar ik herinner me dus: 40 jaar geleden ben ik aangesproken door Scientology, in Amsterdam.