Mijn allerliefste jarige Hazel,
Vandaag wordt je één jaar. Het wordt geen groot feest, één kaarsje, want je mama en papa hebben het de afgelopen maand superdruk gehad met de verhuis naar het nieuwe huis. En vandaag, op je verjaardag, 27 september, is dat voor een groot stuk achter de rug.
Eerlijk gezegd heb ik deze tekst al eerder ingesproken, omdat ik vooral niets wil vergeten. Wat ik nu schrijf, is van 7 september, ruim voor je verjaardag. Wij gaan straks naar het verjaardagsfeestje van Victor. Op het moment dat jij dit kunt lezen en begrijpen, zal je Victor ook wel kennen.
Wat ik vooral wil zeggen is: je bent nu één jaar, en wat een jaar was me dat! En dan bedoel ik dat in de positieve zin. Ongelofelijk hoeveel jij hebt bijgedragen aan dit zo positieve jaar. Ik heb zo genoten, iedere keer opnieuw. Papa en mama hebben een nieuw huis gekocht, zijn verhuisd, en vooral het besef gegeven hoe gelukkig ik ben.
Nu wil ik het niet hebben over mezelf, want jij bent de jarige, en jij zult dit hopelijk wel eens lezen en begrijpen, pas binnen vele jaren waarschijnlijk. Maar je moet echt beseffen hoeveel vreugde je brengt in mijn leven, in het leven van je ouders, je broertjes, in het leven van moemoe natuurlijk ook, van iedereen eigenlijk.
Je kunt nu al stappen. Je kunt al bijna op de trap. Je eigen willetje komt naar boven. We hebben een superreis gemaakt, en we gaan er nog maken, waar jij hopelijk mee zult meegaan.
We zijn nu 4 oktober, een weekje na je verjaardag. En mijn lieve kind, wat een zware weken waren dit. Niet negatief, maar er is zoveel gebeurd. Het is nu al een jaar geleden dat jij in deze wereld kwam, en bijna het belangrijkste bent geworden in mijn leven, in het leven van je mama, je papa, enzovoort. Het is onvoorstelbaar om te zien hoe je bent gegroeid, en hoeveel vreugde, plezier en liefde jij in de wereld brengt.
Tegelijkertijd zijn je mama en papa en je plusbroertjes verhuisd naar het adres waar je nu woont, naar de Beekstraat. Zij hebben de afgelopen weken zo hard gewerkt om alles klaar te maken. Ik heb mijn kleine stukje bijgedragen. En dat is ook de voornaamste reden waarom ik pas nu, een week na je verjaardag, dit tekstje inspreek. Ik had wel plannen, maar de druk was zo groot dat alle energie eigenlijk ging naar die verhuis: alles daar klaar hebben, alles inrichten.
De timing was wel een beetje speciaal, in die zin dat de eerste nacht dat jij hebt geslapen in je nieuwe huis, denk ik, je verjaardagsnacht was. Een beetje gelijkaardig aan de eerste nacht dat je mama heeft geslapen in haar nieuwe huis, toen zij geboren was. Dat was letterlijk de dag dat ze terugkwam van het ziekenhuis na haar geboorte. Toen zijn Vava en Erika ook verhuisd naar hun nieuwe huis.
Het waren dus heftige weken. En nu komt er nog bij dat ik net een berichtje gekregen heb van moemoe Miranda dat Moesti deze nacht overleden is. Je hebt Moesti een paar keer gezien. Het was één van de twee kleine, lieve hondjes die moemoe had.
We gaan nu een nieuw jaar tegemoet en al het voorgaande gaat natuurlijk aan jou voorbij. Jij kijkt en ziet de wereld, wij zien jou, en alles verandert zo snel. We gaan de herfst in, de winter in. En als we er binnenkort weer uitkomen, als het terug goed weer is, zul je je eerste woordjes en zinnetjes kunnen vormen. Dan ben je bijna twee jaar. En het zal weer gigantisch veranderd zijn.
Ik neem me voor om iedere week op jou te passen. Het zal niet altijd gemakkelijk zijn, maar ik kijk er nu al naar uit om je echt te zien groeien.
Ik zit nu zonder inspiratie. Zo: happy birthday, superfantastische, lieve, knappe Hazel.