Indian Spice Trail
· Brieven · Persoonlijk

In Memoriam Moemoe († 24/04/2010)

Wat begon als ‘moe’ en ‘ons moe’  werd in de loop van de tijd;

Moe, Moemoe,  Ma, Mathil, Mathilleke van de Bergen…

Geboren in 1937 in Itegem en daar opgegroeid als boerendochter

Ergens in het staartje van 12 kinderen

Ze was intelligent maar studeren was niet mogelijk

Getrouw in 1959 met Staf Vervoort uit Herenthout

Ook iemand uit het staartje van 12 kinderen

Ook een boerenzoon

Vorig jaar hebben ze dus hun gouden jubileum kunnen vieren

Twee gewone simpele mensen zou je denken

Maar ze waren en zijn de beste ouders

Ze kregen vier zonen; Gust, Johan, Eddy en Benny

Mathil was letterlijk de kapitein tussen 5 mannen

Ze heeft dus 5 kinderen grootgebracht

Samen met Vava heeft ze altijd keihard gewerkt om ergens te geraken

Wie weet hoeveel tapijten ze heeft geschilderd, misschien wel duizenden…

Als kinderen hebben we niks te kort gehad en alle kansen gekregen

Eenmaal de kinderen het huis uit, was ze voor iedereen altijd paraat

Ze heeft huizen helpen bouwen, tuinen aangelegd, geverfd, behangen, niks was ooit teveel

In de ZEB, de zaak van haar oudste zoon, was ze een vaste waarde voor de 1001 kleine klussen

Honderd duizenden brieven heeft ze eigenhandig toegeplakt, tot laat in de nacht

Ze was blij en fier dat ze er zoveel waardering kreeg voor haar inzet

Haar kleinkinderen adoreerden haar, ze was een echte moemoe..

Ze was graag modern en vroeg dan advies aan de meisjes, of ze liet haar nieuwste danspasjes zien

Haar wafels waren echt de lekkerste die er waren

Ze had wel haar idee over alles maar oordeelde en veroordeelde niemand

Op latere leeftijd begon ze eindelijk ook aan haarzelf te denken

Dansen werd een passie…

En ze deed het dan ook totaal en kompleet

Muziek kiezen, pasjes instuderen en verder aanleren, en opnieuw en opnieuw

En ze heeft letterlijk gedanst zolang ze kon

In 2001 werd haar ziekte vastgesteld, onverbiddelijk en onontkoombaar, als een zwaard van Damocles

Pas in 2008 kwam de eerste echte ontmoeting hiermee

Het was hard en zwaar maar ze kwam erdoor

Ze heeft toen ook haar beslissingen genomen

Desondanks kwam het einde toch onverwacht en snel

Maar zo heeft ze het ook gewild.

In één van haar laatste gesprekken merkte ze op dat ze veel geluk gekend heeft, ook met deze ziekte

Omdat ze nog 9 jaren actief heeft geleefd nadat het werd vastgesteld

Zo was ze, praktisch, pragmatisch en optimistisch tot het laatste moment

En wij weten zeker dat ze nu daarboven danspasjes aan het aanleren is,  aan wie weet wie allemaal ??? …