Als ik een résumé moet maken over het boek van Elon Musk, dan kan ik dat misschien herleiden tot een paar woorden.
- Hij is intelligent, zonder twijfel.
- Hij is een lefgozer, zonder twijfel.
- Hij is ook verknipt; een beetje zot, ook zonder twijfel.
- Hij heeft enorm geluk gehad, maar hij heeft dat geluk naar zijn hand gezet.
- Hij heeft grote doelen en die adrenaline heeft hij nodig om zich levend te voelen.
De drive en het algoritme
In het boek lees je vaak dat hij die drang nodig heeft. Zodra het te rustig wordt, gaat hij mensen uitdagen of risico’s nemen om de boel weer op te schudden.
In de biografie van Walter Isaacson wordt dit principe beschreven als “The Algorithm” (het algoritme). Dit is een vijfstappenplan dat Musk hanteert voor elk ontwerp- of productieproces:
-
Stap 1: Stel elke eis in vraag (Question every requirement). Elke eis moet komen met de naam van een specifiek persoon. Je moet de eis direct bij die persoon aanvechten, want eisen van slimme mensen zijn het gevaarlijkst omdat ze minder snel in twijfel worden getrokken.
-
Stap 2: Verwijder elk onderdeel of proces dat je kunt (Delete any part or process). Dit is de stap van het rigoureus schrappen. Hij hanteert de regel: “Als je uiteindelijk niet minstens 10% van wat je hebt verwijderd weer moet terugzetten, dan heb je niet genoeg weggehaald.” Pas als er iets essentieels breekt, weet je dat je de limiet hebt bereikt.
-
Stap 3: Vereenvoudigen of optimaliseren. Doe dit nooit vóór stap 2, anders optimaliseer je iets dat niet zou moeten bestaan.
-
Stap 4: Versnellen. De cycle time verkorten.
-
Stap 5: Automatiseren. Dit komt als allerlaatste.
Musk geeft vaak toe dat hij zelf de fout maakte door de stappen om te draaien, bijvoorbeeld door processen te automatiseren die hij later in hun geheel had moeten schrappen.
Een vaststelling over geluk
Ik vraag me af wat hij zal zeggen als hij later terugkijkt op zijn leven.
Velen zijn bekend met de literatuur over waar mensen op hun sterfbed de meeste spijt van hebben. Onderzoek van mensen zoals Bronnie Ware laat zien dat ‘had ik maar minder hard gewerkt’ en ‘had ik maar meer tijd besteed aan mijn dierbaren’ steevast in de top vijf staan.
Elon leidt een ongelooflijk intens leven, veel intenser dan de meesten onder ons, maar ik vrees dat hij aan het eind zal moeten concluderen dat hij de essentie van dat leven heeft gemist. Daarmee doel ik op de verbinding: de relaties, het pure gevoel, het simpele geluk van het ‘zijn’.
Tijdens het beluisteren (audiobook) heb ik niet de indruk dat hij echt gelukkig is. Hij lijkt het vermogen te missen om gewoon te gaan zitten en te genieten van zijn vrouw of zijn kinderen; de rust die daarvoor nodig is, wordt altijd overstemd door zijn drang om te presteren.
Dat is geen oordeel over de grootsheid van zijn daden, maar een menselijke vaststelling van wat hij onderweg heeft laten liggen.
Over het boek
Ik heb het boek beluisterd en het is perfect een boek dat je in stukken kunt luisteren of lezen. Als je nu een deel leest en over zes maanden het volgende stuk, dan kan dat zonder problemen. Het zijn telkens flarden, opsommingen van gebeurtenissen met veel detail.
Het gaat letterlijk over iemands leven, stap voor stap, jaar na jaar, waarbij dezelfde thema’s altijd terugkomen. Hoewel er grote hoofdstukken in zitten, zijn de meeste hoofdstukken beperkt in de tijd en in wat er gebeurt.