ZEB computing assembleerde PC’s met veel succes gedurende vele jaren. De opgang echter van merk-computers voor particuleren was heel duidelijk ingezet. De prijspunten van deze merken waren heel concurrentieeel in vergelijking met assamblage pc’s en ook de ketens namen deze merk pc’s langzaam in hun gamma.
Hieronder breekt Leo een lans om dit toch minstens te overwegen.
Van: allemaal-owner@mail.zeb.be
Namens: Leo Janssens
Verzonden: woensdag 27 oktober 1999 11:03
Aan: all-allemaal@zeb.be
Onderwerp: [all] Bezorgdheid om de toekomst
Collega’s,
Zoals reeds voorspeld door sommigen (Microsoft) zijn we inderdaad in de situatie terechtgekomen dat de gemiddelde OEM-builder niet meer kan concurreren tegen de grote merken. Walg eventueel bij deze gedachte maar open er je ogen voor.
Prijsmatig kan een grote computerbouwer door de hoeveelheid aankoop en buitenlandse import geen redelijke vergelijkingsbasis meer vormen voor de nationale, kleine “eigen” bouwer die de kwaliteit van onderdelen en prestaties hoog in het vaandel voert en tracht op deze grond een koperspotentieel te verwerven of te behouden.
Laat ons even terugdenken aan de invoering van de grote hifi-winkelketens die de kleine zelfstandige tv-verkoper totaal genekt hebben door een gediversifieerd aanbod van merken en artikelen aan te bieden, die qua prijs en kwaliteit een vernieuwend scala vormde, waarvan de consument dankbaar gebruik van wist te maken.
Het komt er in feite op neer dat de klant bij het binnengaan van de winkel een bijna volledige zekerheid heeft het product te vinden waarnaar de originele drang tot kopen uitging of een alternatief dat beter is dan oorspronkelijk verwacht of ingeschat werd.
Laat het dan een opdracht zijn van “verkoop” om een bepaald artikel te pushen… er is zeker nog altijd een vergelijkingsbasis voor de consument die zich stilaan begint te realiseren dat er nog iets anders bestaat, eenvoudig door vergelijkingen te maken met computers van familie, buren, kennissen, door de invloed van media of door reclame. Zelfs bluf of agressieve verkoopsmethoden vermogen hier weinig tegen.
Nu, een computer verkoop je niet elke dag aan dezelfde klant, die zich op voornoemde basis gedwongen tevreden moet stellen met minder voor dezelfde prijs en zich in het slechtste geval genomen voelt. Die klant zijn we kwijt als potentiele aankoper in de toekomst.
Moeten we dan inderdaad naar de schuifdozen-mentaliteit evolueren? Zeer zeker niet, wel naar diversificatie met support.
Hier nijpt natuurlijk het schoentje: waar je niet in gelooft dat supporteer je ook niet, ongeacht het feit of men al dan niet de kwaliteit bezit om het te doen of te leren. Nochtans zal blijken dat dit de belangrijkste factor wordt in de toekomst, op voorwaarde dat dit segment voldoende kansen krijgt om ontwikkeld te worden.
Een product dat gisteren nog actueel was qua mogelijkheden kan na een relatief korte tijd verouderd blijken door het verschijnen van een alternatief dat misschien niet beter is maar meer mogelijkheden biedt.
Het lijkt dus aangewezen dat het principe van de “alleenzaligheid” even opgeborgen wordt om ruimte te bieden of brengen voor vernieuwing. Inspelen op de huidige tendensen is dan ook niet alleen geboden maar bijna een must voor hen die in deze branche willen overleven naast Macro, Aldi en Kruidvat.
Laat ons dan ook in naam van het gezond verstand en onze geldbuidel even elk vooroordeel wegbergen om op een positieve en constructieve manier trachten er met de onontbeerlijke inzet van iedereen het best mogelijke van te maken.
Als we even terugdenken aan onze Zeb statements, dan kan dit inderdaad de enige manier te zijn om het distillaat te vormen dat erin beoogd wordt.
Met geheven hoofd een vernieuwende koers inslaan kan alleen als kapitein, stuurman en matrozen zich resoluut achter hetzelfde besluit scharen en het voornemen hebben een behouden reis te ondernemen.
Mag ik er dan tenslotte ook even aan herinneren dat veranderen inderdaad zeer moeilijk is en complexer wordt naarmate de leeftijd vordert, de vaste gewoontes toenemen en de behoudsgezindheid die je in jezelf nooit gezocht had toeneemt. De enige ‘constante’ is tegenwoordig ‘verandering’.
Als oudste van de hoop heb ik anderhalf jaar geleden een nieuwe familie leren ontdekken die mij op korte tijd dierbaar is geworden en waarop ik met rede fier ben. Inderdaad groeien niet alle takken in de richting waarin ik door de jaren gebogen of verwrongen ben, of omgekeerd…maar misschien vormt dit wel de uiteindelijke schoonheid van de boom als geheel…
Gaf ik je reden tot enige overpeinzing of inzicht in mijn bezorgdheid, dan is de tijd die jij als collega nu gebruikte welbesteed.
Leo. 27/10/99.