Mijn motivatie onder de kast
Zonet, tijdens het wandelen in de stad met Hazel, kom ik iemand tegen die ik vroeger elke dag zag tijdens mijn sportmoment. Hij was op weg naar de fitness.
“Zo lang geleden?”
“Ja,” geef ik toe, “ik ben mijn motivatie ergens kwijt. Onder de kast, onder het bed, ik weet het niet. Mogelijk heeft de kleine ze ergens verstopt, want ik vind ze niet terug.”
“Een beetje harder zoeken. Je vindt ze wel.” En dan, wijzend naar Hazel: “Ik zie dat je belangrijkere dingen te doen hebt.”
Inderdaad. Sommige dagen heb ik die motivatie niet nodig.
Tot binnenkort.
Wil je iets kwijt over dit artikel? Stuur me een bericht.