Lieve Aditya,
Wat een fijne verjaardag was dat! Gisteren ben ik even langs geweest, omdat je mama en papa me gevraagd hadden om jouw verjaardag samen te vieren. Natuurlijk kwam ik met plezier langs. Ook als ze het niet hadden gevraagd, zou ik gekomen zijn.
Zoals dat wel vaker gaat, was je in het begin een beetje verlegen. Je kende me nog niet goed, en nieuwe gezichten zijn soms wat spannend. Maar dat veranderde gelukkig snel. Niet veel later mocht ik je knuffelen, hebben we samen foto’s genomen (zie hieronder!), en heb ik echt genoten van de tijd met jou. Het was fijn om er eens echt bij te zijn. Het was een toffe avond en ik heb het gevoel dat we stapje voor stapje dichter naar elkaar groeien.
Je bent niet mijn kleinkind, en ook geen pluskleinkind. Er bestaat geen vaste naam voor onze band. Maar nu weet ik het: ik ben jouw uncle, zoals dat mooi gezegd wordt in jullie cultuur. En dat vind ik een eer.
Nog iets om te vermelden: jouw ouders hebben we leren kennen toen ze een appartement van mij huurden. Zo zijn we buren geworden, en intussen ook goede vrienden. De band is warm en hecht en jij hoort daar helemaal bij.
Ik hoop dat je dit ooit eens leest en begrijpt. Dan wil dat zeggen dat we elkaar na vele jaren nog steeds kennen.
Knuffel en een dikke kus,
Uncle
