Dag zotte lieve kleine Gaston,
Gisteren ben ik samen met Miranda even langs geweest om je verjaardag te vieren. Dat was een dagje na het grote feest, met de hele familie en vrienden, slingers en veel lawaai. Ik kon ik er helaas niet bij zijn, maar wilde dit niet zomaar laten voorbijgaan. Dus zijn we speciaal nog even langsgekomen om jou een gelukkige verjaardag te wensen.
Als jij dit ooit leest, is de kans groot dat je er niets meer van herinnert. Maar voor mij was het toch een bijzonder moment.
Jij bent het kleinkind van Miranda, en dus, als er al zoiets bestaat, mijn plus-kleinkind. Je woont niet vlakbij, en onze band is wat minder vanzelfsprekend dan die met mijn eigen kleinkind Hazel. Zij krijgt alle aandacht die ik kan geven en jij krijgt gelukkig ook bakken liefde van jouw eigen familie. Maar ik ben met Miranda samen, voor het leven, en dus heb ik me ook tegenover mezelf geëngageerd: ik wil wat meer tijd en aandacht geven aan jou en aan je grote zus Elodie.
Daarom was dat bezoekje niet zomaar. Het was een bewuste keuze. En ik weet: ik kan van alles beloven, maar het zijn daden die tellen. Dus ik hoop dat ik in de komende jaren op de een of andere manier een positieve indruk mag nalaten. Iets kleins misschien, maar écht.
Gisteren was je zoals altijd: zot als een achterdeur. Vol energie, rennen, springen, je zus meesleurend. En dan eergisteren tijdens je verjaardagsfeestje nog gevallen met je hoofd op een hekje vanop je nieuwe fiets; naar spoed; een nietje in je hoofd; was dat schrikken geblazen! Maar niet geweend, zeggen ze. Alleen goed verschoten. Dapper ventje.
Je ouders hebben het niet altijd gemakkelijk gehad en hebben het nog niet, zeker niet toen ze hoorden dat je een nierpatiëntje bent. Die eerste maanden waren zwaar, en dat zal in de toekomst waarschijnlijk af en toe bovenkomen. Maar nu gaat het gelukkig goed, met aangepaste voeding en veel liefde rondom jou. En ik duim dat dat zo mag blijven.
Gaston, we gaan er samen het beste van maken. Ik, Miranda, je ouders, we staan allemaal rond jou om van jou een stevige, fijne jongen te maken.
Dikke knuffel,
je plus-opa (of hoe we het ook noemen)