Streefgewicht bereikt
82,6 kg.
Vandaag heb ik mijn streefgewicht bereikt. Nu is het een kwestie van volhouden en overschakelen naar een nieuw regime, nieuwe doelstellingen. Het gaat niet langer om het gewicht, maar om de samenstelling. Mijn gewicht mag niet meer stijgen, maar via regelmatige DEXA-scans kan ik mijn lichaamsamenstelling meten en bijsturen naar minder vet en meer spieren.
Die uitdaging zal veel langer duren. Het is eigenlijk een infinite game, zoals Simon Sinek het zegt: zonder einde, altijd opnieuw, nieuwe uitdagingen elke dag, elke week. Voeding, sporten, regelmatig meten en zien of ik daarin evolueer.
Ik heb die situatie al meegemaakt twee jaar geleden, maar ik ben ermee gestopt toen ik wist dat ik geopereerd moest worden. Nu is het opnieuw een uitdaging.
Nieuwe doelen en twijfel
Ik heb mijn doelstelling bereikt. Kwestie van nog even volhouden dus. Maar ga ik nu een Z4 kopen? Waarom twijfel ik?
De enige reden is de gedachte: ben ik geen oud zot? Welke man van 65 koopt nu nog een sportwagen?
Aan de andere kant: waarom ook niet? We kunnen het betalen. Toch twijfel ik.
Ik vraag aan mijn dochter: “Ah ja, papa, waarom niet?”
Mijn vrouw zegt: “Natuurlijk, waarom niet?”
En terwijl ik in de wagen zit, zie ik iemand voorbijrijden met een Z3 cabrio. Oudere man, petje op. Ik denk bij mezelf: hij heeft groot gelijk. Dus we gaan dat doen.
YOLO en herinneringen
Net zoals die mensen die me een paar weken geleden voorbijstaken in een dikke Porsche. Ik heb hen niet gezien, maar de nummerplaat was “YOLO”. 100% gelijk.
Ik denk ook aan Die with Zero: herinneringen opbouwen op het moment dat je het kan. Ik heb het vroeger één keer gedaan, maar ik kan het nu nog. Skiën kan ik niet meer, zotte dingen ook niet. Maar ik kan wel nog in een wagen kruipen, rondrijden en genieten.
Dus we gaan dat doen. Het internet biedt keuze genoeg. Nu is het enkel nog beslissen en misschien iemand verrassen. Mijn vrouw bijvoorbeeld: dat er plots een sportwagen voor de deur staat. Weliswaar de mijne, maar zij mag er als eerste mee rijden.
De Z4 boven de Lamborghini
En dan zie ik net een gele nieuwe supersportwagen voorbijrijden. Een Lamborghini, gloednieuw, fancy, felgeel. Het raakt me totaal niet. Die tijd is voorbij. Eigenlijk is die er voor mij nooit geweest.
Ik hou meer van de klassieke modellen. En dit model, de Z4, is mooi en betaalbaar. Een beetje zoals ik vroeger zot was van mijn 928.